Ráðsfundir Matvæla- og landbúnaðarstofnunar Sameinuðu þjóðanna (FAO) haldnir í tengslum við 34. aðalfundinn
Í tengslum við aðalfundinn voru haldnir tveir fundir í FAO-ráðinu. Hinn fyrri, 133. ráðsfundurinn var haldinn dagana 14. – 16. nóvember sl. og hinn síðari, 134. fundurinn, 26. nóvember. Í ráðinu sitja fulltrúar 49 ríkja, yfirleitt fastafulltrúar aðildarríkja í Róm. Ráðið undirbýr m. a. tillögur, sem lagðar eru fyrir aðalfundi FAO. Fjölmörg mál voru tekin fyrir á þeim þremur dögum sem ráðið fundaði.
Norðurlöndin áttu mikið og gott samstarf um sameiginlega afstöðu í hinum ýmsu málum og sótti fastafulltrúi norrænana undirbúningsfund í Stokkhólmi 2. nóvember sl. Svíar sitja nú í ráðinu fyrir hönd Norðurlandanna.
Á 133. ráðsfundinum flutti sænski fastafulltrúinn tvö ávörp í nafni Norðurlandanna fimm. Þau fjölluðu annars vegar um verkefnaáætlun og fjárhagsáætlun FAO (Programme of Work and Budget) og hins vegar óháða endurskoðun á FAO (IEE).
Í ávarpi Norðurlandanna um verkefnaáætlun og fjárhagsáætlun FAO var lögð áhersla á stuðning þeirra við stofnunina og að starf hennar væri nauðsynlegt ef ná ætti þúsaldarmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna. Fram kom, að landbúnaður og þróun á strjálbýlum svæðum ættu að gegna í meginhlutverki í þróunarmálum. Var einnig lýst yfir stuðningi við þær hugmyndir, sem koma fram í skýrslu óháðu sérfræðinganna um stöðu FAO og að það væri með hana í huga sem rætt yrði um fjárlög og verkefni FAO árin 2008-9. Mikil áhersla var lögð á það, að í skýrslunni kæmi fram að til þess að endurbæta stofnunina þyrfti að auka framlag til hennar, en yfirskrift skýrslunnar er „Umbætur með vexti“ (Reform with Growth). Lágmarks fjárframlag til FAO, ef stofnunin ætti að halda velli, væri raunhækkun á fjárhag hennar (Zero Real Growth), sem tekur til greina verðbólgu og hvers konar kostnaðarauka, en felur ekki í sér aukin verkefni, heldur aðeins áframhald á þeim, sem þegar eru til staðar. Hingað til hefur vextinum verið haldið í skefjum með engri aukningu á framlögum í krónum talið (Zero Nominal Growth), sem leiðréttir ekki verðbólgukostnað og getur því takmarkað þau verkefni, sem þegar eru hafin. Tekið var fram, að fjölmörg aðildarríki væru sömu skoðun og Norðurlöndin í þessu máli, eins og komioð hefði fram á 132. ráðsfundinum í júní sl. Lögð var áhersla á mikilvægi þess, að ríki greiði metin framlög til FAO á réttum tíma, þar sem vaxtagreiðslur vegna vanskila lenda jafnt á öllum aðildarríkjum. Norðurlöndin studdu því að leitast yrði við að auka lausafjármuni stofnunarinnar, svo hún hefði til umráða ákveðin öryggissjóð, sem hægt væri að leita til í slíkum tilfellum. Lagt var til að fjárlög FAO yrðu endurskoðuð á aukaaðalfundinum, sem fram fer í nóvember 2008 í sambandi við umbæturnar á FAO sem nú eru að hefjast. Yfirlýsingu Norðurlandanna lauk með því að lýsa yfir stuðningi við viðhaldsfjárlög, sem kynnt voru af stjórn FAO fyrr á árinu. Viðhaldsfjárlögin miða við ZRG og sérfræðingahópurinn að baki endurskoðuninni á FAO, sagði þau algjört lágmark ef hefja ætti umbætur á stofnuninni. Engu að síður var FAO hvatt til þess að reyna að hagræða í rekstri sínum í hvívetna.
Einnig var flutt ávarp um óháðu endurskoðunina (IEE) og niðurstöður hennar. Í henni er látið í ljós það álit, að sérfræðingarnir, sem framkvæmdu endurskoðunina, hefðu fylgt öllum þeim tilmælum, sem aðildarríkin gáfu þeim. Þá var slagorð skýrslu þeirra „Umbætur með vexti“ (Reform with Growth) talið viðeigandi. Þeim voru þökkuð störf sín og þá var sérstökum formanni nefndarinnar sem skipaði sérfræðingahópinn, Flavio Perri, fyrrum fastafulltrúi Brasilíu, þökkuð sín störf. Norðurlöndin lögðu síðan áherslu á, hversu mikilvægt væri að hefja aðgerðir sem allra fyrst á meðan tækifærið væri til staðar. Viðbrögðum framkvæmdastjórnar FAO var vel tekið og þeim vilja sem hún sýndi til þess að verða við meðmælum aðildarríkjanna í þessu máli. Hnykkt var á því, að nú væri tækifærið til þess að taka ákvarðanir um framhaldið á endurskoðuninni og lögðu Norðurlöndin mikla áherslu á að ferlið yrði gegnsætt og opið, eins og það hafði verið í undirbúningsnefndum. Í yfirlýsingunni kom einnig fram, að kostnaður við umbæturnar á FAO ætti að vera á ábyrgð allra aðildarríkja. Mæltu Norðurlöndin með því, að stofnaður yrði sérstakur sjóður fyrir IEE-ferlið, sem ríki gætu lagt fé til. Sjóðurinn myndi síðan fyrst og fremst verða notaður, til þess að koma í verk fyrstu auðveldu og fljótlegustu áföngunum í umbótunum. Aukaaðalfundurinn í nóvember myndi síðan taka ákvörðun um frekari fjármögnun þeirra.
